پرتگاه تمدن

«پرتگاه تمدن» تلاشی است برای فهم جهانی که در آن پیشرفت فناوری، قدرت نظامی و شبکه‌های ارتباطی از ظرفیت اخلاقی و نهادی بشر پیشی گرفته‌اند. کتاب از یک پرسش بنیادین آغاز می‌کند: چرا انسان، با وجود این همه دانش و توانایی، همچنان در مدار جنگ، رقابت، بی‌اعتمادی و خودویرانگری حرکت می‌کند؟

مهران فتحی در هفت فصل، بحران نظم بین‌الملل را از زوایای به‌هم‌پیوسته بررسی می‌کند: فرسایش نظم پس از جنگ جهانی دوم، خطر جنگ هسته‌ای، ناکارآمدی رهبری سیاسی، کوتاه‌مدت‌گرایی و پوپولیسم، نقش رسانه‌ها و الگوریتم‌ها در شکل‌دهی به ادراک عمومی، تداوم منطق برنده ـ بازنده و ضعف نهادهای جهانی. سپس بحث را از نقد وضع موجود به امکان بدیل می‌برد: اصلاح ساختاری سازمان ملل، بازتعریف امنیت، تقویت همکاری جهانی و گذار از سیاست قدرت به «سیاست بقا».

ایده مرکزی کتاب این است که در جهانی به‌شدت درهم‌تنیده، امنیت هیچ کشوری را نمی‌توان بر ناامنی دیگران بنا کرد. بحران‌های هسته‌ای، اقلیمی، اقتصادی و انسانی مرز نمی‌شناسند و پاسخ به آنها نیز نمی‌تواند صرفاً ملی باشد.

«پرتگاه تمدن» در نهایت از امکان نظمی چندتمدنی و همکاری‌محور دفاع می‌کند؛ نظمی که در آن صلح نه آرمانی اخلاقی، بلکه شرط بقا و همزیستی، صورت تازه عقلانیت سیاسی است. برای ادامه تاریخ مشترک انسان‌ها امروز.