جهل و عقل

کتاب جهل و عقل در قالب شعر نوشته شده است و بیشتر حال و هوای فرا زمینی دارد. بیشتر اشعار این کتاب در دوران چله ها نوشته شده که به گفته نویسنده شعر وقتی از درون می جوشد قلم را به حرکت در می آورد و اثری زیبا، با مفاهیمی عمیق ایجاد می کند. شعر قطره در این کتاب از جمله این آثار است که مسیر یک فرد ناپخته را در تفسیر مسایل نشان میدهد. این کتاب میتواند برای انسان امروزی که غرق در امور مادی شده و از خود غافل میباشد ، یاری رسان باشد، چرا که توسط یک شاعر معاصر نوشته شده که خود پیش از این دچار سردرگمی و حتی کفر بوده است.

بیشتر اشعار این کتاب در غالب غزل سروده شده و چند اثر دیگر نیز در آن دیده میشود.

کیست که می خواندم سوی دیار بهشت

آه نمی داند او آتشم از سرنوشت

حور و شرابی دگر قصد هوایم نگشت

آتش دوزخ به پاست شهوت رضوان به کشت

خاک ندانست اگر حرمت برگان زرد

ختم درخت امید باد خزانی نوشت

دست به دامان عشق خون چکد از سرنوشت

چشم چه می داند از سیرت زیبای زشت

تن چه عذابی کشد محکمه ی جان ما

ماتم از این بازی شاه و وزیر سرشت

مست به دارم کنید باده همدست خاک

آب که بودش ز خاک کوزه گری کرده خشت

آب خموشش نکرد آتش این کوره را

خاک درونش کنید چشم ببندد به زشت

آگه از او آمدم غافل از او می روم

غفلت آدم ز یار مویه گری ست بر بهشت

درد جهنم چه بود آتش همان هجر اوست

یار سلامم کند باغ نخواهم به کشت