گم گشته در ماه

ذهن ، زبان و جهان آنچنان درهم تنیده شده اند که گویا فهم هر کدام بسیار دشوار است

در تمام داستان هایی که می‌شنویم سوال این است ،راوی داستان چه جهانی را درک کرده است که حال حاضر است آن را بیان کند یا جهان را چگونه درک کرده است که اکنون او وادار به سخن گفتن شده است ؟!

وادار به نوشتن درباره ی چه چیزی شده است ؟

زیبایی ، ترس ، زندگی ، لذت ، رنج و ….

و حال که ما با روایت جهانی که او تجربه کرده است روبرو می‌شویم ، چه چیزی را تجربه خواهیم کرد، چگونه با زبان جهان خود ، با زبان جهان او روبرو می‌شویم

ترس هایش ، رنج هایش ، شادی هایش ، و جهانی که در آن زیسته است چگونه در زبان جهان ما معنا می‌شود و چگونه در بین این دو جهان خواهیم گریست و شادی خواهیم کرد …..

گویا جهان های ما به نسبت تجربه هایمان از یکدیگر دور است به مثابه هر سیاره ای در کیهان که در مدار خود می‌چرخد…

اما با این همه فاصله گویا جاذبه ای در این کیهان برای حرکت جهان های شخصی وجود دارد

جاذبه ای که با آن در جهان های یکدیگر میخندیم و میگرییم و می‌ترسیم و زندگی میکنیم و این حرکت را ادامه می‌دهیم

این نوشتار تجربه یک جهان نیست ، قدم زدن در میان تمام کیهان است،قدم زدن بر روی امواج نت های پریشان زندگی ، قدم زدن بر روی واژه های از هم گسیخته ، قدم زدن بر روی معناهای درهم تنیده ، قدم زدن بر روی زندگی ، قدم زدن بر روی عشق ، قدم زدن بر روی رنج ،لذت ،شادی ، غم ، دوری و ……

این نوشتار غرق شدن در عمق دریای بیکران است ، شناور شدن در میان ستاره های درخشان آسمان است، هم سفر شدن با ابر های مسافر آسمان است ،قد کشیدن تا آسمان با درختان سر به فلک کشیده آسمان است ، رنگ زدن بر دیواره های آبی آسمان است ، غوطه ور شدن در امواج خروشان گندم های پریشان است ، همراه شدن با نسیم سحرگاهی است، دراز کشیدن بر پشته ی تپه ای سبز و آرامیدن در سایه ی قد کشیده درختی تنها است ، سوار شدن بر باد های پریشان شده در برگ های پاییزی است ، و گم شدن در گوشه ای از دنیا در زیر نور مهتابِ ماهِ کامل است .

این نوشتار زندگیست ، همانطور در عمق بی معنایی اما معنا پذیر ، همانطور ناشناخته اما تجربه پذیر و احساس شدنی ، همانطور گمگشده اما پیدا شدنی ، همانطور نزدیک یکدیگر اما دور ، همانطور گمشده در فضایی بی کران .

این نوشتار غوطه ور شدن در جهان غرق شده در اضداد است ، غوطه ور شدن در آشنایی نزدیک اما دور ، قدم زدن در تاریکی و نور ، معلق بودن در حیرانی و عشق ، شناور در دانستن و ندانستن ، گمگشته در درست و نادرست ، غرق در سرابی از آزادی همچون باد و امواج دریا اما محکوم .