شوریده بر صلیب

کتاب شوریده بر صلیب (داستان تئوفیل دو بوربُن) نوشته جناب آقای معین مشکات (فانوس) را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

امروز به مدرسه نرفتم. باید خود را آماده‌ی دادگاه اسقفی کنم، گویا به‌سبب اصرار بر ناپاکی‌ام. آیا باید این را به‌پای تصادف گذاشت که تنها سه ساعت از پسِ دیدارم با فیلیپِ دادستان، احضارنامه‌ به دستم رسید؟ اما به‌راستی چه فرق؟ برای کلیسابازی گِردِ هم آمده‌ایم. چه مهم است اگر مسیح در حصار تنگ این ساختار نگنجد؟ صلیبی تیز خواهیم جست و سر پاک او را خواهیم برید؛ زیراکه حفظ این نظام از مسیح واجب‌تر است. ما نیز در زمره‌ی آن «قاتل‌ترین قاتلان» هستیم که خدا را کشته‌ایم، و اینک فداییان سینه‌چاکِ آرامگاه او گشته‌ایم…

شوریده بر صلیب، روایت یک کشیش-معلم فرانسوی در دهه‌ی هفتاد میلادی‌ست که ازسوی کلیسا به فساد اخلاقی، انحراف مذهبی و دردسرسازی سیاسی متهم می‌شود و این رویارویی، تضادی میان دین رسمی و دین درونی را به تصویر می‌کشد. در این روایت، چالش روان‌شناسی با عرفان، چالش حقوقی-سیاسی مبارزه با کیفر اعدام، چالش روح سنت با زیست‌جهان ماشینی مدرن و در فرجام دشواره‌ی عشق، همه در شخصیت شوریده‌ای جمع شده که گویی همچون تبار شاهانه‌اش، در زمانی ناموافق به سپهر تاریخ پا گذاشته است.

در این اثر می‌خوانیم:

دادستان درست مثل دوران معلمی خودش، با خشمِ نمایشی فریاد می‌کشد: «خدای من!‌ تئوفیل! دست بردار! یعنی تو نمی‌دانی ما چقدر با پرونده‌ی کشیش‌های فاسد در هچل افتاده‌ایم؟!»

– ببخشید!‌ الآن من… فاسدم؟!

– مهم نیست خودت چه فکر کنی یا من چه بگویم. یک ملت بیرون از این اتاق منتظرند یک روحانی، انگشت کوفتی‌اش را در دماغ فرو کند؛ تا فردا صبح همه‌ی روزنامه‌ها درباره‌ی ٬٬جنایت‌های دین٬٬ آه‌نامه بنویسند.

– چرا این‌همه رابطه‌ی ما با مردم باید بر ترس باشد؟ قبلاً آن‌ها از ما می‌ترسیدند؛ حالا ما باید از آنها بترسیم؟ می‌شود این نوار را عقب برگردانیم؟ می‌شود یادمان بیاید، که رابطه‌ی ما با مردم باید با عشق می‌بود؟

رینالد و فیلیپ تکرار می‌کنند: عشق!

– بله، عشق! کفر گفتم؟ مگر پیام سرور ما جز عشق به مردم بود؟