داستان های خوش گمانی

بنام خدا

“خدا خواست تا همه منافقان ومشرکان را عذاب کندزیرا آنها به خدا گمان بد بردند…”

آیه ۶سوره مبارکه فتح

بارها شده که با سوظن نسبت به دوستان،آشنایان،همکاران وحتی خدای خودبی مورد درباره انها قضاوت وخود را انسان کامل وبی عیب پنداشتیم ولی بعدا”بی گناهی انسانها ثابت شده ولی آبروی رفته را دیگر نتوانستیم به آنها برگردانیم وجبران نمائیم…

این کتاب با داستان‌های کوتاه وجذاب می خواهدطرحی نو در اندازدو زندگی شما را نسبت به اطرافیان تغییر دهد

مطالعه این کتاب برای همه افرادجامعه خصوصا”مشاوران خانواده توصیه می گردد.

سو ظن منجر می شودانسان آخرت خودرابرای دیگران بفروشد

نمی شود دم از آخرت ومعادوانسان دوستی زد وبا وهم وخیال خود همنوعان خود را بدون سند ومدرک محکوم نمود.

نمی شود دم از قانون و احکام الهی زد

ولی کاملا مخالف احکام الهی عمل نمودوبا بدبینی وسوظن که موردنکوهش تمام ادیان ومذاهب خصوصا” دین اسلام می باشد اقدام نمود .

خیر دنیا وآخرت ما،حسن ظن به هم نوعان مخصوصا”حسن ظن به خالق هستی می باشد حسن ظن موجب می شود زندگی گلستان وبجای وقت گذاشتن برای محکوم کردن همنوعان خودوقت ارزشمند وطلایی خود رابرای آخرت خودصرف نمود.

حسن ختام

بهترین حسن‌ ظن را باید نسبت به خداوند متعال داشت؛ امام رضا علیه السلام می‌فرمایند: به خدا خوش گمان باش. زیرا خدای متعال می فرماید: من نزد گمان عبد مومنم هستم. اگر گمانش خوب است خوبی بیند و اگر بد است بدی بیند.

اصول کافی جلد۳ صفحه۱۱۶