سفر خیالی با پراید

کتاب سفر خیالی با پراید نوشته جناب آقای صابر تنگکی را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

از آن زمان که ناصرخسرو قبادیانی برای نوشتن شرح ماجراهایش در یک سفر هفت ساله، قلم به دست گرفت، بیش از هزار سال می‌گذرد. ناصرخسرو اما تنها مسافری نبود که شوق سفرنامه‌نویسی در سر و ذوق نوشتن در دست داشت. تاریخ سفرنامه‌نویسی در ایران نام‌های بسیاری را به خود دیده است. نمی‌شود از سفر گفت اما به سفرنامه و سفرنامه‌نویسی بی‌توجه ماند.  ولی نه من (مولف) ناصر خسرو هستم و نه این کتاب سفرنامه، بلکه این کتاب دست نوشته‌ای از اتفاقات ساده، دلنوشته‌ها و احساساتی است که سادگی‌اش را مدیون این جمله می‌داند: گویی هیچ وقت گمان برده نمیشد که به نگاره کتاب در آید.

به نقل از شاعر بزرگوار استاد قیصر امین‌پور:

گاهی گمان نمی کنی، ولی خوب می‌شود    گاهی نمی‌شود، که نمی‌شود، که نمی‌شود

مقدمه نگارش کتاب:

«خدای را شاکرم که دفتر یادداشت‌های صابر به دستم رسید. دفتری که صابر در اون از سفر ناگهانی و مهمش به مشهد که نشان عشق او به خانواده‌اش بود، نوشته بود؛ در حالیکه نوشته‌ها و برنامه‌های صابر کارها و مسائل مربوط به خانواده و آماده‌سازی خانه را شامل می‌شد. حقیقتاً بعد از تایپ کردن سفرنامه، به این نتیجه رسیدم که بی‌شک با رساله‌ی ساده‌ای از عشق روبه‌رو بودم».

                                                                                                                                                                                        سبحان

پاییز یا زمستان 97

 بی‌شک همه‌ی ما برای داشتن سفری به یاد ماندنی برنامه‌ریزی‌های دقیق می‌کنیم، برنامه‌ریزی برای هزینه‌ها و حتی لحظات لذت‌بردن در سفر، ولی تا به این حال به این فکر کرده‌اید رایگان سفر کنید؟!

 در بخشی از سفر خیالی با پراید می‌خوانیم:

«روز یکشنبه 1395/05/23 ساعت 12 شب یهویی تصمیم گرفتیم بریم شیراز. صبحِ فرداش ساعت 5 صبح به سمت شیراز حرکت کردیم. جالب اینجاست که خانومم حسابی از این تصمیم شوکه شده بود. بهش گفتم که میریم شیراز و تا آخر شب برمی‌گردیم؛ بنابراین با یک دست لباس تنمون و یک دست اضافه و وسایل صبحانه عازم سفر شدیم.  توی مسیر شیراز بودیم که خانومم بهم گفت: چی می‌شد بریم مشهد. همین تلنگری شده بود واسه من. به سبحان گفتم، من همین الان تصمیمم رو گرفتم که بدون هیچ آمادگی‌ای به مشهد برم».

 در بخشی دیگر …

روی بلندگو: امیدوارم که سفر خوبی داشته باشید. صابر شما رو سورپرایز کرده. شما بعد از اینجا می‌خواهید برید اصفهان، قم، تهران و شمال. عذر می‌خوام سمنان و مشهد. ان‌شاءالله که صحیح و سلامت برگردید. خانومم شوکه کرد. می‌دونید چی میگم؟ شوکه!…

روی بلندگو: خب من دیگه خداحافظی می‌کنم. بعداً با هم بیشتر صحبت می‌کنیم. خداحافظ. چشمای خانومم خیس شد، ولی اشک نمی‌ریخت، بغض گلوش رو گرفته بود. تا نیم ساعت داشت گریه می‌کرد. به سبحان گفته بودم که خانومم همراه خوبیه».

به نقل از شاعر بزرگوار استاد شمس تبریزی:

»به هر سویی که می‌خواهی

شرق، غرب، شمال یا جنوب برو؛

اما هر سفری را که آغاز می‌کنی،

سیاحتی به درون خود بدان.

آن کس که به درون خود سفر کند

تمام ارض را طی می‌کند»