گاو (کهن الگوی گمشده ی ما)

نخستین کتاب هر نویسنده، معمولاً تبارشناسیِ ناخودآگاه و دغدغه ‌های بنیادین زیست ‌بوم اوست.

پیوند میان فرهنگ گاو‌دزدی در جنگل ‌های نور و مازندران با کتابی درباره ‌ی کهن ‌الگوی گمشده ‌ی گاو، زوایای پنهان و حس ‌های مشترک فوق ‌العاده ‌ای را آشکار می ‌کند:

۱. مدرنیته به مثابه گاو‌دزدِ بزرگ

در فرهنگ سنتی نور و شمال، گاو‌دزدی صرفاً یک جرم ساده نبود؛ ربوده شدنِ هستی، تمام دارایی و کیانِ یک خانواده در دل شب و مهِ جنگل بود.

حال اگر از این زاویه به کتاب نگاه کنیم، صنعت، وال‌ استریت و اصلاح نژاد ژنتیکی، گاو‌دزدانِ مدرن و شیکِ عصر جدید هستند. آنها روح، تقدس و هویتِ اسطوره ‌ایِ گاو را از انسان بومی ربوده ‌اند و به ‌جای آن یک ماشین تولید گوشت و شیر یا یک نمودار مالی بر جای گذاشته ‌اند. نویسنده در واقع در نخستین کتابش به دنبال بازگرداندنِ مالِ ربوده ‌شده (اسطوره و روح گاو) به دل تمدن است.

۲. گاو به عنوان عصاره ‌ی حیات و سرمایه (مواجهه ‌ی بی ‌واسطه با ماده و معنا)

کسی که در منطقه ‌ای مثل نور بزرگ شده، گاو را در ویترین یا کارتون مشاهده نکرده؛ بلکه گاو را به عنوان تنها مرز میان بقا و فقر لمس کرده است.

● برای یک روستاییِ شمالی، گاو خودِ سرمایه است.

● وقتی نویسنده از گاو به عنوان نماد وال‌ استریت سخن می ‌گوید، نگاهش تئوریکِ محض نیست؛ ریشه در درکِ عمیق و بومی از گاو به عنوان اولین و ملموس ‌ترین شکلِ داراییِ انسان دارد.

۳. انصراف در دل شب و مه: روان ‌شناسیِ سایه و اختفا

پدیده ‌ی گاو‌دزدی با چند عنصر روان ‌شناختی و اتمسفریک گره خورده است: شب، مه، جنگل، کمین ‌کردن، خطرات و تقابل مالکیت و تجاوز.

این زیست ‌بوم، ذهن نویسنده را با مفهوم سایه و امور پنهان‌ مانده در پس ‌زمینه آشنا کرده است. کتاب گاو در حقیقت کشیدنِ این موجود از دل شب و نادیده گرفته‌ شدن، به زیر نورِ آگاهی و فلسفه است.

۴. رقص میان توحش و تقدس

در فرهنگ ‌های جنگل ‌نشین، گاو هم ‌زمان منبع رزق (امر قدسی و حیاتی) و موضوعِ نزاع، زورآزمایی، حیله ‌گری و قدرت ‌نمایی (گاو‌بازی) بوده است. این دوگانگیِ قربانی بودن/ارزش بودن، دقیقاً همان چیزی است که در کهن ‌الگوی گاو وجود دارد:

● از یک ‌سو مادر کیهانی و روزی ‌دهنده

● از سوی دیگر قربانیِ قدرت ‌طلبی و آیین ‌های خونین

نوشتن این کتاب برای نویسنده‌، یک اعاده ‌ی حیثیتِ فلسفی از موجودی است که اهالی دیارش روزگاری نگران ربوده شدنش در دل شب بودند و امروز کل بشریت، روحِ آن را در دل مدرنیته گم کرده است.