آوای سروش

کتاب آوای سروش نوشته جناب آقای مهرداد نادرنژاد را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

این دفتر، نه آغاز شعر است و نه پایان آن؛

که تنها انعکاسِ قطره‌ای‌ست از دریای بی‌کرانِ احساس انسانی که از دل برخاسته و در قالب واژه‌ها شکل گرفته است.

«آوای سروش» برگی‌ست از دفتر جانِ شاعری که در سایه‌ی مهر و الهام، کلمات را به نغمه بدل کرده است.

سرایندهٔ این مجموعه، مهرداد نادرنژاد، فرزندی از خاکِ کویری کرمان، که در تهران متولد شده ولی هرگز اصالت خود را گم نکرده و ُ نخواهد کرد و خود را نه در مقام شاعری بلندآوازه، که در جایگاه جوینده‌ای خُرد در مسیر بی‌پایان عشق و معنا می‌بیند.

هرچه در این کتاب آمده، از دل برآمده و به امید آن بر صفحه نشسته است که بر دل خواننده بنشیند.

نه ادعای مکتب‌آفرینی در میان است و نه داعیهٔ نوآوری شگفت؛

تنها صداقتِ لحظه‌هایی‌ست که در غزل و دوبیتی، در رباعی و تک‌بیت، در شعر نو و کهن، به زبان آمده‌اند.

این اثر، شاید بیش از آنکه مجموعه‌ای از شعر باشد، سفرنامه‌ای درونی‌ست؛

سفری از غربت تا وصال، از حیرت تا آگاهی، از رنج تا آرامش.

خواننده در ورق‌زدن آن، نه با شاعر، که با خود رو‌به‌رو می‌شود؛ چرا که آینهٔ کلمات جز آنچه در دل بیننده است، چیزی نشان نمی‌دهد.

در این مسیر شاعر هم زمان از دو تخلص “مهرداد” و ” سروش” در تمامی آثارش استفاده کرده ، کاری که تا به الان سابقه نداشته است،

این نه برای نام‌آوری‌ست و نه برای تفاخر؛

که تلاشی‌ست کوچک برای آنکه نشان دهد دلِ شاعر گاه زمینی‌ست و گاه آسمانی، گاه انسانی عاشق و گاه سالکی در طلب؛

و هر دو صدا، در نهایت، یک آوا را می‌سازند: آوای دل. یا همان ” آوای سروش”، که دفتر فروتنی‌ست؛

دفتر کسی که می‌داند هر چه در کلمات نهاده، باز هم قطره‌ای‌ست در برابر دریای حقیقت.

اگر این سطرها نوری بر جان خواننده بیفکنند، آن نور از خویشتن شاعر نیست؛

که از سرچشمه‌ای والاتر می‌آید؛

و اگر جایی لغزشی در کلام باشد، بی‌گمان از ناتوانی این قلمِ خُرد است.

شاعر تنها خواسته است دل را به سخن درآورد؛

دل، خود بهتر می‌داند که چه بگوید، و کلمات تنها جامه‌ای بر آن‌اند.

پس اگر خواننده در جایی از این دفتر، با اشکی هم‌نوا شود یا با لبخندی آرام گیرد، یا با اندیشه‌ای به سکوت فرو رود، مقصود حاصل شده است.

«آوای سروش» دعوتی‌ست به خواندن، اما بیش از آن، دعوتی‌ست به شنیدن؛

شنیدن آوایی که نه از زبان شاعر، که از درون خود خواننده برمی‌خیزد.

شاعر این دفتر تنها پلی‌ست کوچک، پلی از واژه، میان دلِ او و دلِ شما با خدا.