از زرد تا خاکستری

کتاب از زرد تا خاکستری نوشته سرکار خانم شهرزاد زمانی فروشانی را به صورت قانونی از سایت متخصصان خریداری کنید.

ارسال کتاب تا ده روز کاری.

در بخشی از این کتاب می خوانیم:

مقدمه:

زندگی صفحه‌ای است خاکستری، با رنج‌ها، واقعیت‌های تلخ و سردرگمی‌ها، اما در میان این صفحه روزنه‌های زردی از عشق، زیبایی و نور وجود دارند. بعضی از شعرهای این کتاب روزنه‌های زرد و بعضی دیگر رنج‌های خاکستری‌اند.

پرستوی سفید:

دیشب رؤیا

به خواب سحرگاهی‌ام سرک می‌کشید

برایم ترانه‌های کودکی می‌خواند

و مرا به رقص رنگ‌ها می‌برد

پرستوی سفیدی

همچون یک دفتر

با یک لکه‌ی سیاه

همچون  چکه‌ای از یک جوهر

از گذرگاه خواب من گذشت.

در آغوش زمان، نفس‌کشیدن را ستودم

دریا و آفتاب را

و درختان شکوفه‌ باران اواخر زمستان را…

چه دردها که الماس وجودم شد

چه عشق‌ها که قلبم را به درد آورد

آزادی پرستوی سفیدم بود

کوچ کرد به کابوس قفس

آسمان زمین را پس می‌زد گاهی

و شب خاموش بود

زندگانی دور و تنها می‌شد

و گاهی نزدیک و سبز

زندگانی قطاری سقوط کرده

که می‌رفت به دره‌ی مرگ

کلاغ تنهای کاجستان:

بوم سفید را با من سخن‌هاست

رنگ زرد دلهره‌هایش را قورت داد

من در جستجوی سیاهی

مغازه‌ی رنگ‌های سیاه دوباره بسته بود

و بوم در انتظار

و من در انتظار

و رنگ سیاه گوشه‌ی ویترین پرشور

کلاغ تنهای کاجستان او را می‌خواست

تنها او را

تبعید:

سرمای یخ‌زده‌ی ماه آبان

من فراموش‌شده در تبعید خود می‌غلتم

نورها و سایه‌ها باهم می‌آمی‌زند

باهم متولد می‌شوند

و باهم می‌میرند

من در جزیره‌ی  متروک خود می‌مانم

صدایی نیست

امید از بی‌صدایی مرده است

حجم سرد و خاموش مردمی که نمی‌شناسم

آشفتگی‌های دنیای من

تمام ترس‌هایم به جانم چنگ می‌نوازند

صورتم یخ می‌زند

پوستم می‌افتد

در تلاطم خود خاموشم

و انفجار شعری را در خود می‌جویم

ستاره‌ها نورافشانی نمی‌کنند

ماه هم مرا ترک گفته است

در کویر خود می‌مانم

و اشک می‌ریزم

خاکستر روزهای رفته

از آتش یک سیگار می‌ریزد

سوسوی امید از آواز برمی‌خیزد

برایم از سپیدی‌ها می‌خواند

از دست‌های خورشید

و نوازش آفتاب روی جسم رنگ‌پریده‌ی یک قطره

و راز نفس‌کشیدن  را زمزمه می‌کند

زندگی را نفس می‌کشم

و اکسیژن زهر ذره به ذره‌ی من است

پروانه‌ای در سرم پرواز می‌کند

با بال‌هایش به زندگی نقش می‌زند

قلب زندگی می‌تپد

تپش قلبی به نام بی‌پروایی

من هم همچون پروانه پرواز می‌کنم

از دریاها

صخره‌ها

کوه‌ها می‌گذرم

تمام جهانم در یک نقطه جمع می‌شود

نقطه سر خط

و منِ دیگری آغاز می‌شود

آیینه‌ی حقیقت:

نغمه‌ی ابدی یک آینه

بر دیوار اتاقی سفید

آب‌بازی گنجشک‌ها

زیر سایه‌ی تابستان یک جزیره

موج‌ها را صدا کردم

و دریا مرا دید

من غرق در حجم

غرق در پی مفهوم زمان

غرق در سایه‌ی سه‌بعدی دنیای خویشم

زمان حقیقت را فاش خواهد کرد

آری!

خورشید می‌بخشد نور طلایی‌اش را

روزی خاموش خواهد شد خورشید

می‌رود تا سیاهچاله‌ شدن

چشمان من

این سیاهچاله‌های تاریک

روزی خورشید خواهند شد، می‌دانم

انتظار چشمانم برای ستاره‌شدن

گاه اشک می‌ریزند

گاه اشک می‌شوند

قفس‌های شیشه‌ای:

جهان من

ای جهان پاک و تنها

ای جهان وسیع من

ای آلوده به دست سیاست‌ها

جهان من

ای جهان پرشور

ای شاخسارهای بی‌انتهای خورشید

ای جهان پرنور

جهان من

ای هارمونی آفرینش نهفته درآشوب تو

ای هیاهو

سرودت را بخوان

قفس‌های شیشه‌ای را بشکن

سرودت را برای شکستن این شیشه بخوان