خدای من نه خدای ما

کتاب «خدای من نه، خدای ما» نوشته‌ی مریم کیا، اثری کوتاه اما تأمل‌برانگیز در حوزه‌ی معنویت، عشق الهی و بندگی است که با زبانی ساده و تأثیرگذار، مخاطب را به درنگی عمیق درباره‌ی نسبت انسان با خدا دعوت می‌کند. این کتاب در ظاهر بسیار مختصر است، اما در همین حجم کم، مفاهیمی بنیادین و گسترده را پیش می‌کشد و از خواننده می‌خواهد به جای نگاه فردمحور و محدود، به افقی گسترده‌تر از ایمان و عشق بیندیشد.

فهرست کتاب تنها دو بخش اصلی دارد: «قرار عاشقی» و «بندگی و عشق»؛ عناوینی که به‌خوبی فضای اثر را نشان می‌دهند. در مقدمه‌ی مؤلف، انسان موجودی تصویر می‌شود که همواره در جست‌وجوی ناجی است؛ ناجی‌ای که همیشه در دسترس باشد و پاسخ‌گوی نیازهای درونی او. همین آغاز، مسیر کتاب را به سوی تأملی معنوی باز می‌کند و نشان می‌دهد که اثر بیش از آن‌که صرفاً روایتی ادبی باشد، دعوتی است به بازنگری در معنای عشق، بندگی و توکل.

«خدای من نه، خدای ما» کتابی است برای کسانی که به دنبال لحظه‌ای مکث، اندیشه و ارتباطی صمیمی‌تر با مفاهیم دینی و معنوی هستند. این اثر با نگاهی لطیف و در عین حال عمیق، مخاطب را از «من» به سوی «ما» می‌برد؛ از فردیتِ بسته به جمعی از عشق، ایمان و حضور.