سایه های واگویه

همه چیز از یک “تق” شروع می‌شود؛ شکافی میان جمجمه و ریشه‌ای که از میان آن راهش را به بیرون باز می‌کند. اما پیش از آنکه سکوتِ خاک همه چیز را در خود ببلعد، مردی روی کاناپه‌ی آبی خانه‌اش، میان خون و ناتوانی، آخرین واگویه‌هایش را مرور می‌کند. او که سال‌ها تلاش کرد تا از سایه‌ی سنگین و مستبدانه‌ی “آقاجان” فرار کند، حالا در لحظات پایانی عمر، با حقیقتی لزج روبروست: آیا او خود به همان سایه‌ای تبدیل شده که تمام عمر از آن بیزار بود؟

«سایه‌های واگویه» روایتِ استحاله‌ی یک روح است؛ سفری سیال میان گذشته‌ای پُر از خشم و حسرت و حالِ غریبی که در آن مرز میان انسان و گیاه از بین می‌رود. داستانی که در آن خاطرات، مانند ریشه‌ها، در عمقِ جان رسوخ می‌کنند و در نهایت، فراموشی تنها راهِ رسیدن به آرامش است.

درباره کتاب:

این رمان یک اثر روان‌شناختی-اجتماعی با لایه‌های سوررئال است که با نگاهی عمیق به مقوله‌ی “تروماهای موروثی” و “پیوندهای خانوادگی” نوشته شده است. نویسنده با استفاده از زبانی تصویری و استعاری، تقابل میان قدرت و ضعف، و مرگ و رویش را به تصویر می‌کشد. ساختار غیرخطی داستان و رفت‌وبرگشت‌های ذهنی شخصیت اصلی، خواننده را تا آخرین سطر (جایی که آخرین پیوند با جهانِ زندگان گسسته می‌شود) با خود همراه می‌کند.