مادری که خود را فراموش نکرد

«آخرین باری که بدون عذاب وجدان برای خودت چای ریختی یا به آرزوهایت فکر کردی کی بود؟»

به ما یاد داده‌اند مادر خوب یعنی شمعی که ذره‌ذره آب می‌شود؛ اما مادری که تمام شود، نوری برای بخشیدن ندارد.

کتاب «مادری که خود را فراموش نکرد» نوشته‌ی فرزانه بخشی (مدرس و کوچ رشد مادر و فرزند)، خط پایانی است بر احساس گناه پنهان و باورهای فرسوده‌ای که زن‌ها را به فداکاری بی‌قیدوشرط و از خودگذشتگی مطلق کشانده است. این کتاب ما را به چالش می‌کشد تا از یک نقش تک‌بعدی یعنی صرفا مادر بودن به انسانی چندبُعدی تبدیل شویم؛ مادری که با شناخت چرخ زندگی‌اش، در کنار مراقبت از فرزند، حواسش به روح، روان و خواسته‌های خودش هم هست و بدون عذاب وجدان، خودش را هم در اولویت قرار می‌دهد.

این کتاب فقط متن و تئوری نیست و علاوه بر تمام تمرین‌ها و اقدامات هم‌راستا با متن کتاب، با یک چالش ۳۰ روزه‌ی خودمراقبتی قدم‌به‌قدم نیز همراهت است تا آشتی با خود واقعی‌ات را از همین امروز شروع کنی؛ چون فرزند شاداب، در آغوش مادری رشد می‌کند که خودش را فراموش نکرده است.