هزار جهان چشمت

کتاب هزار جهان چشمت نوشته سرکار خانم آزاده صفری تمرین منتشر شده در نشر متخصصان.

در بخشی از این کتاب می خوانیم: « تکه چوب مار صفت … شب بود و تاریک / با ترسی غریب / می‌رفتم از گودی عمیق / جنگلِ سبز همه شب بود و سیاه / چشمِ جغد / در جستجوی قدمم می‌آمد / و چه بی واژه نگاهم می‌کرد / کرمِ شب‌تاب صدایم می‌کرد *** من که قلبم قرص ز نور شب‌تاب شد / بی‌پروا شدم / فانوسِ شب‌تاب به دست / در سیاهی‌های سبز / راهیِ اعماق آن جنگل شدم / پا که در قلبش گذاشتم، ناگهان / شب‌تاب پرید / رفت و من تاریک شدم *** خوفِ سردی در وجودم رخنه کرد / ساعتی من را همان جا میخ کرد / تا به خود آمد سرم / زیرِ پایم / تِکه چوبی را ندا آمد به گوش / دست در دست شدم با تِکه چوب / تا رسیدیم به آن مرز سپید / شادمانه قدم برداشتیم / ناگه انگار خزید / آن تِکه چوب / از دست من افتاد زمین

دست و پایم را گزید / تِکه چوبِ مار صفت / سال‌هاست که مَبهوتم هنوز / در میانِ نور و شب » در بخش دیگری از این کتاب می خوانیم: «خواب من … / خوابِ من را یک نفر مهمان شده است / در تَه مُبهم تصویرِ خواب / سوی من می‌آید و گوید: بیا من که مات از صورتِ زیبای او / می‌روم اما نمی‌دانم کجا / تا به جایی می‌رسم نزدیک او / پرسشی ذهن مرا مشغول کند / با نگاهِ پر ز اَسرار خودش / رو به سویم می‌کند گوید: بیا / من که تازه لب گشودم تا بگویم حرفکی / دست جلو می‌آورد گوید: یواش / با نگاهِ بی‌زبانی پرسم چرا؟ / او به من گوید: نگاه کن سوی او / کودکی در خواب ناز می‌یابم ولی / چشم‌هایش تَر زِ اشک / در خوابی ملیح / او نگاهی می‌کند نزدیک من / بعد با بُغضی غَریب گوید: کودکم است ولی من را ندارد / او تو را می‌جوید و مادر ندارد / حرف در من گم شد / مات و مبهوت ماندم / من که دیوانه و عاشق گشتم / تا به او می‌نگرم که بگویم / می‌توانم مادرش باشم ولی / او دگر رفت و نگاهش هم نبود؟!».