و دیگر نپرسیدم

جست‌وجویی برای رسیدن به آرامش بی‌واسطه

نویسنده: سعید مردانی

اگر ذهنتان حتی وقتی همه‌چیز آرام است، دست از فکر کردن برنمی‌دارد؛ اگر مدام درگیر گذشته، آینده، تصمیم‌ها، نگرانی‌ها و باید و نبایدهای زندگی هستید؛ اگر گاهی احساس می‌کنید از بدن و احساسات خود فاصله گرفته‌اید و فقط می‌خواهید چند لحظه واقعاً آرام باشید، «و دیگر نپرسیدم» می‌تواند کتابی برای شما باشد.

این کتاب درباره آرامشِ رویایی و دور از دسترس نیست؛ درباره برگشتن به چیزهایی است که همین حالا در زندگی ما حضور دارند اما معمولاً آن‌ها را نمی‌بینیم: نفس، بدن، احساس، سلول‌ها، ذهن، توجه، سکوت و رابطه‌ای که با خودمان داریم.

سعید مردانی در چهارده فصل، خواننده را قدم‌به‌قدم با این موضوعات روبه‌رو می‌کند. کتاب از «در آغوش هوا» و توجه به نفس آغاز می‌شود، به «نجواهای سلول»، شناخت و ساختار ذهن، مراقبت از جسم و ذهن و تأثیر افکار بر واقعیت می‌رسد و سپس به مفاهیمی مانند عشق، بخشش، عبور از نقش‌ها، نور در زندگی روزمره، شهود و حضور می‌پردازد.

در این مسیر، قرار نیست فقط چیزی بخوانید و از آن عبور کنید. بخش‌هایی از کتاب با تمرین‌ها و مکث‌هایی همراه است تا خواننده بتواند آنچه را می‌خواند، در زندگی خودش مشاهده و تجربه کند؛ از توجه به بدن و نفس گرفته تا گوش دادن به سکوت و تشخیص صدای ترس از صدای آرام درون.

یکی از موضوعات اصلی کتاب این است که گاهی مشکل ما کمبود اطلاعات نیست؛ زیادیِ فکر، تحلیل، کنترل و پرسیدن است. ما آن‌قدر به دنبال پاسخ می‌گردیم که فرصت شنیدن آنچه در درونمان می‌گذرد را از دست می‌دهیم.

«و دیگر نپرسیدم» برای کسانی نوشته شده که می‌خواهند خودشان را بهتر ببینند، رابطه آگاهانه‌تری با ذهن و بدنشان داشته باشند، احساساتشان را نادیده نگیرند و آرامش را فقط به عنوان یک مفهوم نشناسند، بلکه آن را در لحظه‌های واقعی زندگی تجربه کنند.

شاید قرار نیست برای هر اتفاقی در زندگی، یک پاسخ تازه پیدا کنیم.

گاهی لازم است برای چند لحظه، فکر کردن را متوقف کنیم، چیزی را حل نکنیم، چیزی را کنترل نکنیم و فقط ببینیم چه چیزی در درون ما در حال رخ دادن است.

این کتاب از همین‌جا شروع می‌شود؛

از جایی که بعد از سال‌ها پرسیدن، برای نخستین‌بار می‌ایستیم و می‌گوییم:

و دیگر نپرسیدم.