پسری که سرش در قفس بود

هر انسانی در زندگی دچار محدودیت ها و گرفتاری هایی است و با آن دست و پنجه نرم می کند. بعضی در مواجهه با آنها تاب آوری بیشتری دارند و برخی زودتر از پا می افتند. برای مقابله با مشکلاتی که گاه اکتسابی است و گاهی به اختیار انسان نیست، نوع نگاه و شناخت انسان نسبت به آن محدودیت موضوعی درخور توجه است زیرا باعث استواری و پشتکار در رفع محدودیت می شود و از نا امیدی و سکون جلوگیری می کند. در این راه بهره گیری از انسان های با خرد و راه بلد نیز بسیار با اهمیت می باشد و کمک می کند که انسان دریابد کدام مسیر برای رسیدن به هدف مناسب ترین مسیر است و پس از طی آن است که با شگفتی ای مواجه می شود که شاید حتی به ذهنش هم نرسیده باشد.

این داستان درباره پسری است که متولد می شود در حالیکه سرش در قفس است. هر چه او در سایه تمسخر دیگران بزرگ تر می شود قفس نیز با او رشد می کند. او می خواهد هر طور شده از شر قفس خلاص شود ولی راهش را نمی یابد.

کتاب «پسری که سرش در قفس بود» با تکیه بر رابطه پدر و فرزند و نقش عمیق آن در زندگی، به این موضوع در فضایی خیالی، فانتزی و نمادین پرداخته است بطوریکه شاید بتواند دیدگاه خواننده را کمی دستخوش تغییر قرار دهد.