کوچه های موازی

نویسنده در رمان کوچه های موازی تلاش می کند تا در قالبی لطیف، همزمان برخی فرضیه های علمی را با باورهای انسانی که طی سالها در ما به وجود آمده را به چالش بکشد. شاید مطالعه در مورد برخی فرضیه های علمی علیرغم چالش برانگیز بودن آنها به دلیل ماهیت خشک و عملی شان چندان دلچسب نباشد، اما تعریف آنها در غالب روابط انسانی و تعابیر ملموسی که بسیاری از ما در طی دوران حیات تجربه می کنیم، می تواند درک این موضوعات و فرضیه ها را که بعضاً تأثیرات شگرفی هم در زندگی ما انسانها دارند شیرین تر و راحت تر کند. هرچند به نظر نویسنده آگاهی از چنین فرضیه های علمی، گاه ما را در درک بهتر زندگی، طی مسیر و فهم هدف از خلقت نیز یاری می کند.

در قالبی دیگر نویسنده تلاش می کند تا با استفاده از ارتباط لطیفی که در داستان ایجاد می نماید، این نکته مهم را به خواننده یادآوری نماید که ما به حکم انسان بودن، به هیچ وجه بی نیاز از کسب آگاهی های فیزیک و ماورایی نیستیم و چه بسا تلاش برای دریافت آگاهی های مختلف و دقت در نوع عملکردهای خودمان، بخشی از وظیفه انسانی ماست و حتی کائنات نیز با به وجود آوردن شرایط مختلف در زندگی ما، تلاش می کند تا این موضوع را به ما یادآوری کند که ما بی ارتباط با عملکرد خودمان و دیگران نیستیم و دقت لازم و کافی را در بهره مندی از شرایط، انتخاب ها و اعمالمان داشته باشیم.

شاید در لایه ای عمیق تر بتوان به نکات مهم دیگری اشاره کرد که در آن به چگونگی برخورد انسان با خود و زندگی در مواجه با شرایط سخت و آسان زندگی می پردازد؛ به اینکه علیرغم سختی ها و فشارهای زندگی خوب است که انسان با خود و عزیزانش مهربان تر باشد و فراموش نکند که احترام و عشق به خود گاهی در مرتبه ای بالاتر از اهمیت پرداخت به امور دیگران قرار می گیرد.

و نهایتاً نویسنده تلاش می کند تا با تصویر سازی احساسات درونی شخصیت های رمان، این نکته مهم را یادآور شود که بسیاری از ما انسانها فقط به دلیل غرور، لجبازی، ترس از دست دادن، ترس پذیرفته نشدن، ترس از قضاوت شدن و یا بی تدبیری و ناآگاهی بسیاری از فرصت های دوست داشتن و دوست داشته شدن را از دست می دهیم که این امر گاهی نه تنها موجب تغییر مسیر زندگی، بلکه زمینه ای برای بروز پشیمانی های بعدی و کاهش اعتماد به نفس و امید به زندگی می گردد.

امید که این رمان بتواند پیام روشنگری را به جامعه انسانی برساند.