روان برهنه

چرا «روان برهنه» را نوشتم؟

اگر کتاب اولم را خوانده باشید، شاید حالا بهتر بفهمید چرا آن‌قدر بی‌پرده از زندگی شخصی‌ام نوشتم. من می‌دانستم این فقط یک کتاب نیست؛ قدم اول مسیری بود که قرار است در آثار بعدی ادامه پیدا کند. می‌خواستم قبل از شنیدن نظریه‌ها و نگاه‌هایم، اول با خودِ شیما آشنا شوید؛ بدانید این سؤال‌ها از دل چه زندگی‌ای بیرون آمده‌اند و چگونه متولد شده‌اند.

اما در این کتاب قرار نیست چیزی به شما یاد بدهم. خودم هنوز وسط دریایی از سؤال‌های بی‌جوابم. من هم انسانی معمولی‌ام؛ فقط زیاد فکر می‌کنم، زیاد سؤال می‌پرسم و نمی‌توانم به‌سادگی از کنار چیزهایی که ذهن و روحم را درگیر می‌کنند بگذرم.

«روان برهنه» از همین پرسش‌ها شکل گرفت؛ از اینکه چرا ذهن را فرمانروای زندگی دانسته‌ایم و روح را به حاشیه رانده‌ایم، چرا از خود واقعی‌مان فاصله گرفته‌ایم و چرا در اجتماع یک چهره داریم و در خلوت، چهره‌ای دیگر.

من به خودشناسیِ ساده و بی‌دردسر باور ندارم. هر فصل، به‌جای یک پاسخ قطعی، سؤالی برایتان می‌گذارد؛ شاید چون گاهی پیدا کردن سؤال درست، از داشتن یک جواب آماده مهم‌تر است.

من نیامده‌ام راه درست را نشان بدهم؛ فقط می‌خواهم با شما در جست‌وجویش قدم بزنم.